Archive for 6 lutego 2015

Chile po kryzysie

Po kryzysie w latach 1981-1982 przeprowadzeniu reformy sprzyjał szybki rozwój gospodarczy oraz nadwyżki budżetowe. Jednakże dopiero po ośmiu latach system emerytalny zaczął przyczyniać się do wzrostu oszczędności. Wcześniej były one obciążone wydatkami na świadczenia starego repartycyjnego systemu. W związku z tym, że nowy system objął wszystkich podejmujących pracę po 1983 r. oraz że w drodze wyboru masowo przechodziły do niego osoby w wieku poniżej 45 lat, doszło do obniżenia wpływów do starego systemu i przejęcia finansowania go przez budżet państwa. Stało się to możliwe dzięki wykorzystaniu nadwyżki budżetowej oraz podniesieniu podatku od towarów i usług. Od roku 1986 spadała stopa bezrobocia, a od 1994 stopa inflacji. Obligacje banku centralnego stały się dominującą pozycją w inwestycjach funduszy emerytalnych, które tym samym stały się nabywcą długu publicznego i jednocześnie głównym instytucjonalnym inwestorem na rynku kapitałowym.