Archive for Maj 2014

Francja

We Francji istnieje nadal wiele systemów emerytalnych dla pracowników, co przypomina trochę sytuację w Polsce w okresie międzywojennym. Ubezpieczenie emerytalne zostało ukształtowane historycznie po drugiej wojnie światowej. Składa się nań powszechny system emerytalny (dla ogółu pracowników z wyłączeniem pewnych określonych grup) wywodzący się z ustawy z 1930 r. wprowadzającej obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne pracowników oraz dwa podsystemy uzupełniające administrowane i finansowane odrębnie, ale oba na zasadzie repartycji i działające równolegle na jednakowych zasadach. Jeden, stworzony w 1947 r. z powodu zbyt niskich świadczeń w systemie powszechnym dla kadr kierowniczych i pracowników na wyższych stanowiskach, w szczególności inżynierów (grupy pracowników określanych we Francji mianem cadres), oraz drugi, zorganizowany w 1961 r. dla ogółu pracowników (z wyjątkiem kolejarzy, górników, marynarzy, pracowników zatrudnionych w rolnictwie, transporcie miejskim, szpitalach i innych grup pracowników objętych całkowicie odrębnymi systemami). Oba wymienione systemy zostały powołane i są zarządzane przez partnerów społecznych: związki zawodowe i organizacje pracodawców. Stąd też drugi wymieniony system uzupełniający przeznaczony dla ogółu pracowników poza cadres zrzesza 43 podsystemy, zarządzane przez 125 instytucji zawodowych i międzyzawodowych, skupiających przedsiębiorstwa przemysłowe i handlowe.